"శ్రీరామా!"యని

శా:-
"శ్రీరామా!"యని తల్చినంత మనమున్, శింజానమంజుధ్వనిన్
క్రూరాంతర్గతభూరిదుర్గుణతతిన్ క్రుంకింపగా జేయుచూ,
ఘోరాటంకవినాశతత్పరమతై, కోదండమే యండగా,
మా రాముండు మహాద్భుతమ్ముగ గనున్, మమ్మెల్ల సౌఖ్యమ్మునన్.


వృత్తాలంటే జంకు పోవాలని ఈ సాహసం చేసాను. రాముడంటే మొట్టమొదట నాకు ధర్మాన్నెన్నడూ కాపాడే ధనుర్బాణాలే గుర్తొస్తాయి. వాటితో మనల్ని కాపాడతాడనే భావం తీసుకు రావడంకోసం, ధ్వనులకంటే భావానికి ప్రాధాన్యతనిస్తూ వ్రాసాను. తప్పులు గమనిస్తే తెలుపగలరు.

సరదాగా సర్వలఘు కందం

కం:-
ఛురికనొదలి తురగగతిని
పరుగిడవలెననుచు మనము, పలువిధములుగన్
హరిచరణములకు ప్రణతులు,
కరివదనునకును వినతులు ఘనమని తెలిపెన్.

చ"తురంగ" బంధం వ్రాయాలని మనసు ఉవ్విళ్ళూరుతోంది. ఎవరి గురించి వ్రాసి నన్ను బంధముక్తుణ్ణి చేసుకోవాలో నిర్ణయించుకోలేక పోతుంటే, పైన యిద్దరి గురించి యెన్ని విధాలుగా వ్రాసినా బాగుంటుదని నా మనసు తెలుపుతోంది అన్నది నా ఉద్దేశం.

ఛురికాబంధంలో గణపతి ప్రార్ధన

కం:-
జ్ఞానవన! ఘనగుణావన!
దానవ నశ్వరకృతామృతా! కరివదనా!
నానాత్వవినాశక! వర
దా! నవసౌగంధిభూషితా! ధీ సదనా!

సింహాసన బంధం

కం:-
అంబా! బాహ్యాంతరచర!
మాం, బంభరబృందవేణి! పాహి త్రివేణీ!
అంబర మహిమా చుంబిత
అంబుజ సింహాసన జనితానందాబ్ధీ!

బొమ్మలో పసుపు రంగులో ఉన్న అక్షరాలన్నింటికీ రెండువైపులా సమాన సంఖ్యలో మిగతా అక్షరాలుంటాయి. పసుపు రంగులో ఉన్నవాటిని, చదివితే "అంబా మాంపాహి సదా". హా! చివరికి అమ్మవారికి సింహాసనం రూపించాను! వ్రాస్తున్నప్పుడు కష్టంఅనిపించినా, ఇప్పుడూ చాలా హాయిగా ఉంది.

ఛురికాబంధం

కం:-
బంధ బుధవిధ విశారద!
సుందర దరహాసితాస్య! సుగుణాంబునిధీ!
ధీ,దమ,శమ గుణశరధీ!
సుందర కవనారవింద ఛురికాకంధీ!

ఛురిక అంటే కత్తి. మరి ఆ కత్తి ఎక్కడుందో చూద్దామా?
(ఈ ప్రక్రియ చెప్పిన చింతా రామకృష్ణారావుగారికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుతూ వ్రాసిన పద్యం. పోటీగా మాత్రం కాదు.)

గురువుగారికి ఒక సీసం

మా గురువుగారైన అశోక్ పాటల కమ్మదనాన్ని యెన్నిపద్యాలలో చెప్పినా తనివి తీరదు. యిదొక చిన్న ప్రయత్నం మాత్రమే.
సీ:-
మందార మకరంద మాధురీఝరి పారు
గంధర్వు గళసీమ గమకమందు.
ఆ సుందరాకారు అధరాల ప్రభవించు
సర్వస్వమద్వైత సారమేను.
విశ్వంభరను శంభువిఘ్నేశ్వరులతోడ
విమలస్వనాకేళి వేళగూడి,
మధుసూదనుడె హృదై, మహలక్ష్మి యాడంగ,
మునిగిదేలెడిహాయి న్ముంచియెత్తె!

ఆ:-
అతని గానమందు ఆత్మడోలికలాడు,
జతగ కూడి జతులు జవము పెంచు.
గమక పాకమౌను కమలాకరము క్రింద,
నింగి దిశన దిగెడి గంగె యగును.

ఆ:-
యెంత జెప్పుకొన్న కొంతయేనగునండి,
మంత్రమేసినట్టె మదికి దోచు.
అంతరాత్మ యెన్నడాబద్ధమాడదు,
ఉన్నమాటెమీకు విన్నవిస్తి.

అలాగే,
మత్తకోకిల:
శ్రీ గణేశునిరూపమై, తను శ్రీనివాసుని గేహమై,
రాగధార సుధాంశువై, ఘనరత్నభాను ప్రకాశమై,
యోగనిద్రసమాధిలో దిగి యూగులాడెడి యీశుడై,
స్వాగతమ్మనె శ్రీయశోకుడు సాదరమ్ముగ శారదన్.

మా ఆవిడ డాక్టరేటు!

డిఫెన్స్ అయిన మరుక్షణం శార్వాణి స్పందించిన తీరు:

కం:-
అయిపోయె డిఫెన్సు, భళా!
అయిపోదును డాక్టరేటు అతితొందరలో,
కయిగిల్లుడి కల కాదని,
పయనము పలునాళ్ళదొసగె పసిడి ఫలమ్మున్.