గురువుగారికి ఒక సీసం

మా గురువుగారైన అశోక్ పాటల కమ్మదనాన్ని యెన్నిపద్యాలలో చెప్పినా తనివి తీరదు. యిదొక చిన్న ప్రయత్నం మాత్రమే.
సీ:-
మందార మకరంద మాధురీఝరి పారు
గంధర్వు గళసీమ గమకమందు.
ఆ సుందరాకారు అధరాల ప్రభవించు
సర్వస్వమద్వైత సారమేను.
విశ్వంభరను శంభువిఘ్నేశ్వరులతోడ
విమలస్వనాకేళి వేళగూడి,
మధుసూదనుడె హృదై, మహలక్ష్మి యాడంగ,
మునిగిదేలెడిహాయి న్ముంచియెత్తె!

ఆ:-
అతని గానమందు ఆత్మడోలికలాడు,
జతగ కూడి జతులు జవము పెంచు.
గమక పాకమౌను కమలాకరము క్రింద,
నింగి దిశన దిగెడి గంగె యగును.

ఆ:-
యెంత జెప్పుకొన్న కొంతయేనగునండి,
మంత్రమేసినట్టె మదికి దోచు.
అంతరాత్మ యెన్నడాబద్ధమాడదు,
ఉన్నమాటెమీకు విన్నవిస్తి.

అలాగే,
మత్తకోకిల:
శ్రీ గణేశునిరూపమై, తను శ్రీనివాసుని గేహమై,
రాగధార సుధాంశువై, ఘనరత్నభాను ప్రకాశమై,
యోగనిద్రసమాధిలో దిగి యూగులాడెడి యీశుడై,
స్వాగతమ్మనె శ్రీయశోకుడు సాదరమ్ముగ శారదన్.

మా ఆవిడ డాక్టరేటు!

డిఫెన్స్ అయిన మరుక్షణం శార్వాణి స్పందించిన తీరు:

కం:-
అయిపోయె డిఫెన్సు, భళా!
అయిపోదును డాక్టరేటు అతితొందరలో,
కయిగిల్లుడి కల కాదని,
పయనము పలునాళ్ళదొసగె పసిడి ఫలమ్మున్.

యుగాది

కం:-
తల్లికి, తండ్రికి, విద్యా
వల్లభులకు, వేల్పులకును, పరమేశునకున్,
ఉల్లమున విరాజిల్లెడి
యెల్లరి పూజకు యుగాది యిరవుగ వెలసెన్.

ఉగాది కవిసమ్మేళనంలో నేను పూరించిన సమస్యలు:-

చం:-
అట్నములెట్లుగట్టెదము, ఆపదలొచ్చెనె యాంధ్రదేశమున్!
కట్నము కోట్లలెక్కలుగ గట్టితిమీ తొడగొట్టు నేతకున్,
పట్నములమ్ము పొట్లముల పాలకుడే గద రావణుండహో!
రాట్నము చేతబట్టుకొని రాక్షస కృత్యము చేసినాడహో!

ఆ:-
సారు పెరిగెనిచట చారన్నమున్ తించు,
యెన్నికవక మునుపు యెగువ సభకు.
వారి పేరు కాన, వూరికంటించారు
పేరు గొప్ప కాని వూరు దిబ్బ.

కం:-
లావొక్కింతయు లేదు, ప
లావులు పది ప్లేట్లపైనె లాగించిందే!
బావురుమనకోయి పతీ!
ఆవిడ యాకలి కనుగొని ఆలస్యముగా.

కం:-
కావలె కవినని తలచుచు,
నే వలచితి కవితలన్ను నిరుడేగా! డీ
లావొక్కింతయు లేదు, స
జావుగ యిదిసాగిన యదె చాలనుకొందున్.

చమత్కారం

నాకు, మా ఆవిడకి మధ్య సంభాషణ, పద్యరూపంలో. రెడ్మండ్ నుంచి డాలస్ (రెండువేల రెండువందల మైళ్ళు) కారులో వెళ్దాం అని...

కం:-
కారెక్కి చేరుకొనెదము,
తేరగ మీయక్కయింట తినిత్రేన్చెదమోయ్.
దూరము భారమె కాదన,
సారధి నేనేగ, తగవు సందేహములున్.

కం:-
కారంటూ పోరు తగదు,
దూరాలకు రాను నేను దుర్గమగతులన్.
బేరాలాడకు, వేరుగ
యేరోప్లేనెక్కివత్తు, యేడ్వకు నాథా!

కొంటెగా కవ్విద్దామని,
కం:-
కుదురుగ బుద్ధియు నుంచదు,
కుదరదు కదుపని విషయము కువలయమందున్,
బెదురును కదిపిన పిమ్మట,
ముదితకు మరి మరకటముకు ముచ్చటలొకటౌ!

నా కవితల పోరుపడలేకపోతున్నానంటున్న మా ఆవిడ రియాక్షన్.
కం:-
కైతల రాయుని గట్టుకు
నైతిని నేనప్పడంబు, అయ్యో వినడే!
నాతని, కోతని, మూతని,
నాతల తింటాడు వీడు నానా విధముల్.

అమ్మ

ఆ:-
శ్యామసుందరముఖి సౌఖ్యాన చెలగవే,
రామశాస్త్రి యింట రాణిలాగ.
నిండు చందమామ నీవంచు నలుగురు
చెప్పనీదుయశము చిరముకాగ.

సీ:-
నవమాసములు మోసి నన్నుగాచిన తల్లి అవనిలో తారాడు ఆదిశక్తి,
ఆకలనకమున్నె యన్నంబుదినిపించు అమృతాంబునిధియామె అన్నపూర్ణ,
అమరమై నిలిచెడి అక్షరమ్ములు మప్పి సద్బుద్ధులొసగిన శారదాంబ,
తనబిడ్డ సుఖముకై దైవాల ప్రార్ధించు విమలహృదయెనాకు విజయలక్ష్మి.

ఆ:-
పలుకుతేనెలమ్మ పద్యాభిషేకంబు
జరుపగోరె మనసు సాదరముగ,
కరుణ చిలుకు తల్లి కైమోడ్పులివ్వియె
అందుకొనుమ మాదు వందనాలు.

ఆ:-
పచ్చపూలుదెచ్చి పారిహార్యముగట్టి
యిచ్చుకొనగనేను యింటలేను,
అచ్చతెనుగుతోట యచ్చరాలనుగుచ్చి
దెచ్చిమాలగజేసి నీకు వేస్తి.

(సందీప్ సహాయానికి కృతజ్ఞుతలతో...)

వసంతం

కం:-
అవనికిచనెయామని, తన
నవజీవన వాహినులతొ నలుదిశలడరన్,
కువకువ చైత్రపు వాకిట
రవికిరణమ్ములవినూత్న రవములకూర్చన్.

కం:-
సెలయేటి వోలపాటలు
వలపల చిలికించ తాను వలపులతోటిన్,
కిలకిల నవ్వుల నన దా
పల మోమంత విరిసి మురిపమ్మునదడసెన్.

(నన = మొగ్గ, వలపల = కుడిపక్క, దాపల = ఎడంపక్క)

అంతర్మథనం

కం:-
నాకలవికాని పనులను
యే కలగనుచునొ,యెరుగక నెంచితి దేవా!
నీ కనుల చలువ గాంచని
నాకలమేగతిగ సాగు? నాగాననుడా!

కం:-
నేడొక పర్వదినంబని
వేడుక జరిపించమనుచు వేడెడి మనమున్,
ఏడకు గొనిపోయెద? కద
లాడగ వడగాడ్పుసెగలు రగులుచునుండన్!

శా:-
లోలోనే మథనం బడేవ మిగులన్, లోటవ్వ సంతోషముల్?
కూల్దోయాలి గదా సదా అనయముల్, కూడించి ధైర్యాదులన్,
ఆలోచించు అధైర్య పీడవిడినన్, ఆకాశమే హద్దుగా
నీలోనే వికసించు నూత్నసుమముల్, నీరాజనం బట్టుచూ.

కం:-
మదియది మారము జేసిన,
కదిలింపక వాయినపుడు కాయుటెమేలోయ్!
ముదముగ గారము జేస్తివి,
కదనములౌ క్షణములోన కాదని సూరీ!
(కొత్తపాళీగారికి ముందు వ్రాసిన పద్యంలో తప్పులు చూపించినందుకు కృతజ్ఞతలతో...)

మధ్యాక్కఱ:-
యతినాకుచెల్లకున్నది మహేశ! నీహారముగ్రప్పె
మతికి నీదయలేకే. యేమిజెప్పిన భారమునీదె!
నా తెలివికియందని పని నినుగాదనమ్మిబూనితి? వె
లితి లేకుండుగజూడు స్వామి! నినుజేర లింగ! దారిమ్ము.

మధ్యాక్కఱ:-
యేలోపములజూసి నన్ను కృపజూసియేలగరావొ
దెలియుటలేదు మహేశ! బ్రోవనని పలుకకయ్య.
నాలోని గాఢాంధకారమును మాపి, నానాటికీ క
నుల నీవె వెల్గయ్యె వరమునిమ్ము, అనుపమ ప్రకాశ!

కం:-
పుట్టిన రోజున గారుర
దిట్టలు యే గొప్పవారు, దీనులగానే
మెట్టుల నెక్కుచు బోవగ
కొట్టును లోకము సలాము కోరుచు సూరీ!
(అబ్బాయ్ అందించిన స్ఫూర్తి)